• هسته ی اتم


پرتوزایی از خواص  مرتبط با هسته ی اتم است که هانری بکرل موفق به کشف آن شد. در حقیقت وقتی اتمی یک مجموعه ی ناپایدار از ذرات بنیادی (الکترون، پروتون و نوترون) باشد خود به خود اشعه منتشر می کند و به اتمی با هویت شیمیایی متفاوت تبدیل می شود.

در سال های بعد ارنست رادرفورد ماهیت سه نوع اشعه ی حاصل از اجسام پرتوزا را کشف کرد:

تابش آلفا: مرکب از ذراتی است که دارای بار +2 و جرمی حدود چهار برابر جرم پروتون (یا جرم اتم هیدروژن) هستند. وقتی ذرات آلفا برای اولین بار کشف شدند هنوز نوترون کشف نشده بود. اکنون می دانیم که یک ذره ی آلفا شامل دو پروتون و دو نوترون است.

تابش بتا: مرکب از جریانی از الکترون است.

تابش گاما: نوعی نور پر انرژی است که بار الکتریکی ندارد و شبیه به پرتو ایکس است.

پرتوزایی با کاهش جرم ماده ی پرتوز همراه است چرا که با تابش هر یک از تابش های آلفا و بتا بخشی از ماده به صورت الکترون، پروتون و نوترون از ماده خارج می شود.

  • الکترون ها


فسفرسانس و  فلوئورسانس از خواص فیزیکی مواد شیمیایی هستند. ماده ای که خاصیت فلوئورسانس از خود نشان می دهد نور با طول موج معین را جذب و نور با طول موج بلندتر نشر می کند، این ماده فلوئورسنت نام دارد. تابش این نور با قطع شدن منبع نور قطع می شود. فسفرسانس نیز مشابه فلوئورسانس است با این تفاوت که نشر نور توسط ماده تا مدتی پس از قطع منبع نور ادامه پیدا می کند.

منبع : مدرسه شیمی ایران